انتخاب مقاله عضو هیات علمی گروه فوتونیک پژوهشکده فیزیک عنوان بهترین مقاله (Best paper) کنفرانس بین المللی SEEP2014

۱۶ آذر ۱۳۹۳ | ۱۵:۳۰ کد : ۴۲۴۶ اخبار تصویری
تعداد بازدید:۷۳۲
مقاله دکتر سهراب احمدی عضو هیات علمی گروه فوتونیک پژوهشکده فیزیک کاربردی و ستاره شناسی دانشگاه تبریز به عنوان بهترین مقاله (Best paper) کنفرانس بین المللی SEEP2014 انتخاب شد.

متمرکزکننده­ های خورشیدی نورزا شامل یک موجبر پلیمری بسیار شفاف هستند که با مواد نورزا آلاییده شده اند. این مواد نورزاش، تابش فرودی را جذب و با تغییر طول موج به ناحیه ای که در آن بازده سلول خورشیدی بالاتر است، موجب افزایش بازده سلول خورشیدی می گردند. یکی از عوامل موثر در عملکرد این متمرکز کننده ها، بکارگیری یک ماده نورزای مناسب می باشد. برای اولین بار در این طرح، پروسکایت آلی- معدنی CH3NH3PbBr3 به عنوان ماده نورتاب جدید به منظور بکارگیری در متمرکزکننده های نورزا معرفی شده است. این ماده هیبریدی آلی- معدنی با داشتن همزمان مزایای بخش آلی (از جمله انعطاف پذیری و فرایندپذیری آسان) و مزایای بخش معدنی (مانند استحکام مکانیکی و مقاومت در برابر حرارت) بسیار مورد توجه هستند. به این ترتیب خواص مطلوب مواد معدنی و آلی با غلبه بر محدودیت هر یک، به طور مشترک مورد بهره برداری قرار می گیرد. همچنین این ساختارهای هیبریدی با بازدهی بالا و با استفاده از اثر جابجایی طول موج، عملکرد ضعیف سلول­های خورشیدی را در ناحیه­ی ماوراء بنفش بهبود می­بخشند. به عبارت دیگر هیبریدهای آلی- معدنی با بازه جذب گسترده تر، فوتون­های با انرژی بالاتر، در ناحیه ماوراء بنفش را جذب و موجب گسیل فلورسانس در طول موج های بین 500 تا 600 نانومتر یعنی در جایی که بازده کوانتومی سلول خورشیدی بیشتر است، می گردند. به منظور تعیین شرایط بهینه عملکرد متمرکز کننده ساخته شده با استفاده از پروسکایت آلی- معدنی، ابتدا تاثیر نسبت های مختلف بخش آلی و معدنی در هیبریدهای سنتز شده بر نورتابی و در نتیجه بر عملکرد سلول خورشیدی بررسی شده است. همچنین به دلیل اینکه افزایش شدت فلورسانس باعث بهبود بازدهی در این متمرکزکننده­ها می­شود، تاثیر غلظت این ماده نورزا بر عملکرد متمرکزکننده قبل از وقوع پدیده خاموشی فلورسانس مورد بررسی قرار گرفته است.

   از جمله موانع اصلی گسترش متمرکز کننده های نوری می توان به خاموشی فلورسانس و پایداری ضعیف بسیاری از مواد نورزا در ساختار متمرکز کننده ها اشاره کرد. هیبریدهای آلی معدنی سنتز شده پایداری بسیار خوبی را تحت تابش UV از خود نشان دادند.

   به طور خلاصه می توان گفت ساختار هیبریدی CH3NH3PbBr3با نسبت مولی و غلظت بهینه در پلیمر شفاف می تواند کارایی سلول خورشیدی را تا 45درصد بهبود بخشد.

این تحقیق که در گروه فوتونیک پژوهشکده فیزیک کاربردی و ستاره شناسی دانشگاه تبریز به سرپرستی دکتر سهراب احمدی و همکاری سرکار خانم صغری میرارشادی (دانشجوی دکتری فوتونیک) انجام شده است، توانست عنوان بهترین مقاله (Best Paper) هفتمین کنفرانس بین المللی انرژی تجدید پذیر و حفاظت محیط زیست (SEEP 2014) که از 23 تا 25 نوامبر 2014 در شهر دوبی کشور امارات برگزار شد، به خود اختصاص دهد. در این کنفرانس 82 مقاله از کشورهای مختلف جهان و در موضوعات گسترده مرتبط با انرژی (خورشیدی، باد، بیومس)، تغییرات آب و هوا، محیط زیست، سوخت،  و مدیریت سوخت و محیط زیست و .... پذیرش شده و در 3 روز ارائه شدند.



نظر شما :